|
|
|
|
|
|
|
„Wygrana” to miniatura sceniczna osadzona w czasach współczesnych, z lekkim akcentem futurystycznym. Główny bohater, mężczyzna opiekujący się niemowlęciem Lulu, usypia je, gdy nagle pojawia się Wirtualna Asystentka, informując go o wygranej – wyjeździe na Honolulu.
W trakcie interakcji bohater dowiaduje się nieoczekiwanych faktów: dlaczego nigdy nie awansował, jakie były przyczyny jego życiowych porażek, a także zaczyna zwracać uwagę na nietypowe szczegóły codzienności – na przykład w jakim języku lub z jakim akcentem szczeka jego pies.
Miniatura łączy humor, ironię i refleksję nad codziennymi sprawami, podkreślając kontrast między trywialnością codziennych obowiązków a nagłą konfrontacją z niespodziewaną „wygraną” i wirtualną rzeczywistością. Forma sceniczna – kameralna, dialogowa i krótka – pozwala wyeksponować absurd sytuacji, zaskakujący humor i subtelną filozofię codzienności.
|
|
|
|
|