„Pani Dobromiłowa” to dramat sceniczny, który przedstawia wizytę Inkwizytora w domu Mistrza Oprawczego Dobromiła. Celem spotkania jest wyjaśnienie Pani Dobromiłowej zmian personalnych w Izbie Tortur, w której pracuje jej mąż.

Wkracza również Trubadur, przyszły autor sztuk teatralnych, którego talent niechybnie zdobędzie sceny całego Królestwa. W rozmowie na osobności Pani Dobromiłowa przedstawia Inkwizytorowi swoje zastrzeżenia wobec szlachetnej inicjatywy równouprawnienia białogłów, wskazując jej mankamenty z perspektywy domowego i społecznego porządku.

Kulminacyjnym punktem jest wspólna dyskusja trójki bohaterów o sensacyjnej historii pewnej Burmistry, która walczyła o równouprawnienie, lecz w wyniku komplikacji zdecydowała się zrewidować swoje poglądy. Inkwizytor wymawia się od obiadu, Trubadur korzysta z zaproszenia, a przed domem, zamknięty w plecionce, na swój los oczekuje kogut.

Dramat łączy humor, ironię i refleksję nad społecznymi normami, równouprawnieniem i granicami inicjatyw jednostki. Forma sceniczna – kameralna, dialogowa i wielowątkowa – pozwala skoncentrować się na subtelnej grze charakterów, przewrotności losu i relacjach między bohaterami.