„Odrzucona Intercyza” to minidramat historyczny w dwóch scenach, który ukazuje mechanizmy władzy, negocjacji i strategii w kontekście podboju Polski przez króla Karola Gustawa. Pierwsza scena przedstawia sytuację, w której monarcha, początkowo ograniczony planem ekspedycji karnej wobec krewniaka, zdobywa cały kraj i zaczyna rozważać objęcie polskiego tronu. Wysoki Dostojnik przedstawia mu ofertę gwarantującą „miłość i aprobatę” poddanych – żartobliwie nazwaną „intercyzą”. Karol Gustaw odrzuca propozycję, przyjmując ironiczny ton, stwierdzając, że kraj jest już faktycznie związany „szwedzko-polskim małżeństwem”.

W drugiej scenie wkracza Szara Eminencja wraz z Dostojnikiem, knując intrygę wobec niemożliwego do kontrolowania kraju. Polska zostaje przedstawiona w alegorycznych obrazach – od bezgłowego kurczaka, symbolizującego polską szlachtę, po pociętego robaka, którego tajną mocą jest zdolność regeneracji. Tworzony jest plan przyprawienia kraju „głowy” – mający zjednoczyć naród w reakcji na cud, zmusić Szwedów do wycofania się, a w konsekwencji przygotować abdykację i ponowne wystawienie tronu na polityczną sprzedaż.

Minidramat łączy groteskę, ironię i analizę historycznych mechanizmów władzy. Forma sceniczna – dialogowa, kameralna i skrótowa – pozwala na ukazanie zarówno absurdów polityki, jak i subtelnych strategii, które decydują o losach państw. Utwór wpisuje się w nurt współczesnej miniatury dramatycznej, w której historia służy jako laboratorium dla rozważań nad politycznym cynizmem, przewrotnością i nieprzewidywalnością narodowego losu.