„Gołębie” to miniatura sceniczna przedstawiająca starcie początkującego literata Juliusza z portierem w krakowskim Teatrze imienia Biernackiego. Literat stara się przekonać portiera, by pozwolił mu przedstawić dyrekcji propozycję wystawienia własnego dzieła. W rozmowie pojawia się ironiczna refleksja o „fałszowaniu gołębi” – na przykład w Czechach uczą się sprzedawać swoje ptaki do Francji, bo gruchają podobnie do polskich.

Portier rozumie aluzję, lecz odmawia zgody. Przytacza niezawodny sposób odróżnienia polskiego gołębia od czeskiego, a w końcu deklaruje stanowczy sprzeciw wobec propozycji Juliusza, starając się jednocześnie pocieszyć niedoszłego literata. Miniatura łączy humor, ironię i subtelne komentarze na temat oryginalności, autorytetu instytucji i aspiracji twórcy. Forma sceniczna – krótka, dialogowa i kameralna – pozwala wydobyć komizm sytuacyjny i przewrotność interakcji między postaciami.